Stadsrally
Terug naar de tocht

De grote ronde, stop 6

Begijnhof

Het begijnhof waar je nu staat, is al het tweede. Het eerste lag buiten de stadsmuren, bestond al in de 13de eeuw en heette Curtis Syon. In 1522 stak de stad het zelf in brand, uit vrees voor een belegering door Maarten van Rossem. Een vijand mocht er geen dekking vinden. Herinneringen aan die plek leven voort in de Begijnenstraat en de Begijnenvest.

Rond 1545 kwamen de begijnen hier terecht, aan de Rodestraat, binnen de veilige stadsmuren. Begijnen waren een apart soort vrouwen. Ze leefden samen in een religieuze gemeenschap, maar legden geen kloostergeloften af. Ze mochten dus eigendom bezitten, zelf hun brood verdienen en weer vertrekken als ze dat wilden. In de middeleeuwen was dat voor een alleenstaande vrouw een zeldzame vrijheid.

Het hof kreeg de vorm die je nu nog ziet: huisjes rond een tuin, achter een hoge muur. De Sint-Catharinakerk kreeg haar huidige vorm pas in de 19de eeuw, rond 1830.

De laatste begijn zou hier in 1986 gestorven zijn. Vandaag wonen hier gewone Antwerpenaren, in een van de stilste adressen van de stad. Wie hier binnenstapt, merkt meteen dat de drukte van de stad buiten blijft: een paar straten verder raast het verkeer over de Leien, maar achter deze muur hoor je vooral vogels. Praat dus even wat stiller. De buren wonen hier echt.

Terug naar de tocht