Stadsrally
Terug naar de tocht

De grote ronde, stop 1

Het Steen

De reus voor de burcht is de bekendste plaaggeest van Antwerpen. Lange Wapper begon klein en groeide mee met de angst van zijn slachtoffer. 's Nachts achtervolgde hij dronkaards op weg naar huis, werd steeds groter en keek tot slot door hun raam naar binnen. Soms vermomde hij zich als klein kind om moedermelk te drinken. Legde de moeder hem in de wieg, dan groeide hij tot hij niet meer in de kamer paste.

Volgens de sagen woonde hij eerst in een bosje lindebomen bij het huidige Vleminckveld. Toen een processie de duivels daar verjoeg, trok hij dieper de stad in, naar het water. Een van de griezeligste verhalen speelt op het kerkhof bij de kathedraal, waar een juffer haar vier vrijers een voor een naartoe stuurde. Lange Wapper had haar gedaante aangenomen. Drie vrijers stierven van schrik, de vierde verloor zijn verstand en verdronk in de Schelde.

Zijn eigen einde is al even nat. De Antwerpenaren zetten Mariabeeldjes op hun gevels, omdat hij die niet kon verdragen. Hij vluchtte steeds verder weg, viel in de Schelde en verdronk. Kijk onderweg maar eens omhoog: op veel hoeken in de oude stad staat nog zo'n beeldje.

Albert Poels gaf hem in 1963 een bronzen lichaam, vlak bij het water waar hij verdween. Later kreeg hij bijna ook een brug: de Lange Wapperbrug moest deel worden van de Oosterweelverbinding, maar werd nooit gebouwd. Zo blijft hij wat hij altijd was: groot in de verhalen, en net niet te vangen.

Terug naar de tocht